تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٠ - سوره الليل(٩٢) آيات ١ تا ٢١

كرد، و آيا از كشته باد جز گردباد مى‌توان به دست آورد.

نفس بشرى چنان دوست دارد كه حق و باطل را با يكديگر خلط كند تا از مسئوليت بگريزد، ولى هيهات، و آيات ذكر و سوره‌هاى آن پياپى آنها را از يكديگر جدا مى‌كند، و چنان مى‌نمايد كه محور اين سوره تذكر دادن به اين بصيرت است، و به اين كه هر كس عطا كند و از خدا بترسد و نيكى را تصديق كند و بپذيرد، خدا توفيق دست يافتن به يك زندگى آسان را به او مى‌دهد، و آن كس كه نيكى را تكذيب كند، خدا به زندگى دشوار گرفتارش خواهد كرد. نتايج تكذيب از دنيا به آخرت كشيده مى‌شود، كه در آن جا آتش گداخته چشم به راه تكذيب كنندگان است، اما كسانى كه تقوا دارند، و از خدا مى‌ترسند، و اموال خود را براى پاكيزه كردن خويش انفاق مى‌كنند، عاقبتى نيكو دارند، و بدان سبب كه خواستار خشنودى پروردگار خويش بوده‌اند، خدا آن اندازه نعمت به آنان مى‌دهد تا به خشنودى و رضا برسند.

/ ١٤٧ سورة الليل‌

[سوره الليل (٩٢): آيات ١ تا ٢١]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى‌ (١) وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّى (٢) وَ ما خَلَقَ الذَّكَرَ وَ الْأُنْثى‌ (٣) إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى (٤)

فَأَمَّا مَنْ أَعْطى‌ وَ اتَّقى‌ (٥) وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنى‌ (٦) فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرى‌ (٧) وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنى‌ (٨) وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنى‌ (٩)

فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرى‌ (١٠) وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى (١١) إِنَّ عَلَيْنا لَلْهُدى‌ (١٢) وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولى‌ (١٣) فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى (١٤)

لا يَصْلاها إِلاَّ الْأَشْقَى (١٥) الَّذِي كَذَّبَ وَ تَوَلَّى (١٦) وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى (١٧) الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّى (١٨) وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى‌ (١٩)

إِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى‌ (٢٠) وَ لَسَوْفَ يَرْضى‌ (٢١)