تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٩ - شرح آيات

در مى‌يابد كه اين حكم متضمّن خير دنيا و آخرت براى اوست، هم چنان كه قرآن وصف كرده

«ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌- اگر دانا باشيد، اين كار برايتان بهتر است،» و از جمله آن خيرها وحدت اجتماع مسلمانان است، و هشيارى و رهيابيى كه در امور دين و دنيا از دو خطبه نماز حاصل مى‌كنند، و همچنين توفيقاتى الهى كه/ ٣٩٤ به نمازگزارانى كه دعوت خدا را پاسخ داده‌اند اختصاص دارد، و اينك پاره‌اى اخبار كه گوشه‌اى از فضيلتهاى جمعه را بيان مى‌كند.

پيامبر خدا (صلّى اللَّه عليه و آله) گفت: «افّ بر مردى كه وجود خود را در هر جمعه‌اى وقف كار دين خود نكند و به مراقبت آن نپردازد و درباره دين خود نپرسد». [٤٥] حضرتش (صلّى اللَّه عليه و آله) گفت: «براستى كه شما را هر جمعه حجّى و عمره‌اى است، حجّ همان رفتن شما به ميعادگاه جمعه است، و عمره انتظار پس از نماز جمعه است». [٤٦] امام باقر (عليه السّلام) گفت: «چون روز جمعه شود فرشتگان مقرّب با برگهايى از نقره و قلمهايى از طلا فرود آيند و بر كرسيهايى از نور بر درهاى مسجد نشينند و نام مردم را در جايگاههاى فرود آمدن خود به ترتيب يكم و دوم بنويسند تا امام بيرون آيد، چون امام بيرون آيد دفترهايشان را درنوردند، و هيچ روزى از روزها، جز جمعه فرشتگان به زمين فرود نيايند». [٤٧] امام صادق (عليه السّلام) گفت: «پايى نيست كه به سوى نماز جمعه بدود مگر آن كه خداوند پيكر صاحبش را بر آتش دوزخ حرام نكند» و گفت: «كسى كه با آنان در صف اوّل نماز گزارد گويى در صف اوّل با پيامبر خدا نماز گزارده‌