تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٧ - شرح آيات
گفت: شرط نيست. و قول او را چنين رد كرد كه اعتماد و استناد ما به كردار پيامبر است، او امام جمعه تعيين مىكرد- و خلفاى بعد از او نيز- هم چنان كه براى قضاوت تعيين مىكرد، و هم چنان كه درست نيست كسى بدون اذن امام خود را به قضاوت منصوب كند در/ ٣٩٢ امامت جمعه نيز چنين است. سپس گفت: آيا فقيهان مؤمنان- در حال غيبت- و امكان اجتماع و خواندن دو خطبه نماز جمعه چنين حقى دارند؟ علماى ما بر عدم وجوب رأى دادهاند و در مستحبّ بودن اقامه آن اختلاف كردهاند و مشهور استحباب است». [٤٣] روز جمعه روز عيد مسلمانان و سرور و آقاى روزهاست و شب جمعه شب عبادت و تهجّد و نماز شب گزاردن است. در اين روز مردم به راز و نياز بيشتر به درگاه پروردگار و پرداختن به مستحبات و زيارت قبور براى يادآورى از مردگان و طلب رحمت براى آنان و عبرت گرفتن از سرنوشتشان، فرا خوانده مىشوند، بويژه زيارت مزار ائمه هدى (عليهم السّلام) و مرقد سيد الشهداء ابى عبد اللّه الحسين (عليه السّلام)، و تجديد عهد با پيامبر و اهل بيت او و امام حجّت (عليهم السّلام)، با رهسپارى و پايدارى بر خط رسالت.
هم چنان كه صله رحم و توجّه به بيچارگان و بينوايان و ديدار با برادران در اين روز شريف شايسته است.
هم چنان كه شايسته است آدمى در اين روز به حساب خود برسد و خود را ارزيابى كند تا بر پيروى از برنامههاى درست و مقاومت در برابر انحرافات و گمراهيها تجديد عزم كند، و بطور كلّى، براستى كه روز جمعه روز بازى و سرگرمى و بيهوده گذرانى نيست بلكه فرصتى است براى مؤمن كه تمام وجود خود را صرف عبادت و ذكر خداوند با بهترين اعمال در آن روز كند كه نماز جمعه با واجبات و خطبهها و مظهر اجتماعى خود باشد. و اين نداى خداوند و دعوت او دائر بر التزام بدان و برپا داشتن آن است كه مىگويد
[٤٣] - موسوعة جواهر الكلام، ج ١١، ص ١٥٣.