تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٣ - ثانيا اسلام و قوت و زندگى

/ ١٠٦

ثانياً: اسلام و قوّت و زندگى‌

١- امّا ما دام كه خداوند از مردم در آخرت حساب مى‌كشد و نيكوكار و بدكار را پاداش مى‌دهد، توسّل به زور و قوّت براى چيست؟

براى آن كه آزمون جز با كامل شدن شروط آن صورت كمال نمى‌يابد، پس اگر حكومتهاى گمراهى بر زمين حكم رانند و تبليغات زهرآگين خود را بر روح مردمان سرازير كنند و به هيچ كس اجازه انتشار دعوت به سوى خدا را ندهند، در آن صورت چگونه حجّت خدا بر ساير بندگان تمام شود؟ و آيا همان مردم نيستند كه مى‌گويند: پروردگار ما، دعوت به سوى تو به ما نرسيده و ابلاغ نشده و ما از پيامبر تو چيزى نشنيديم؟ بنا بر اين مؤمن ناگزير است كه براى ايجاد جوّ و محيط مناسب براى امتحان بكوشد تا آن كس كه بر اثر دليل و بيّنه هدايت مى‌شود راه يابد و آن كس كه از شنيدن دليل گمراه مى‌شود به گمراهى گرايد.

٢- وانگهى كسانى كه با بكار گرفتن قوّت و زور از جانب مؤمنان مخالف‌اند، به جهاد جز از زاويه و ديدگاه جهات منفى كه در پى آن مى‌آيد نمى‌نگرند و طبعا تنها به شدت عمل و سختگيرى حكومتهاى فاسد نسبت به جامعه و خود مجاهدان توجّه دارند، در حالى كه بر ايشان واجب است كه از نظر داده‌هاى مثبت و نتايج ايجابى جهاد بدان بنگرند كه در زمينه دنيا موجب آزادى و استقلال و امنيّت و پيشرفت و ديگر مضامين بر پا داشتن قسط و عدل و نتايج آن است و در زمينه آخرت موجب خرسندى خدا و نيل به بهشت اوست. و اين بعضى از منافعى است كه خداوند براى آهن قرار داده است.

«وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ‌- و منافعى است براى مردم،» پس آهن جنگ افزارى است كه در بر پا داشتن قسط و عدالت سهم دارد، و در عين حال فلزّى است كه در بسيارى از صنعتها و وسايل رفاهى زندگى وجود دارد.

بيگمان كوشش در بر پا داشتن حق و عدالت در ميان مردم موجب نبردى‌