تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٢١ - شرح آيات
ندارد، و به هر حال براى ما جايز نيست كه بدو شرك آوريم.
در خصوص اين آيه امام باقر (ع) گويد
«همانا خدا به وصف در نيايد، و چگونه به وصف درآيد كه خدا در كتاب خود گفته است «وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ- خدا را نسنجيدند آن چنان كه شايان سنجش اوست» [٧٧] پس با هر اندازهاى توصيف شود خود از آن بزرگتر باشد». [٧٨] از سليمان بن مهران آمده است كه گفت: ابا عبد اللَّه (ع) را از گفته خداى عزّ و جلّ پرسيدم «ما قَدَرُوا اللَّهَ ...- خدا را نسنجيدند ... تا پايان آيه» گفت: «يعنى ملك او را كه احدى با او آن ملك را «مالك نيست» و «قبض الى اللَّه» در جايى ديگر به معنى خوددارى و منع است و بسط از اوست، و عطا كردن و وسعت بخشيدن «... وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ- و خدا ببندد (تنگدستى دهد) و بگشايد (توانگرى دهد) و شما به سوى او بازگردانده مىشويد» [٧٩] يعنى عطا مىكند و جلوگيرى مىكند، و «قبض از او» عزّ و جلّ در وجهى ديگر «اخذ گرفتن» است، و گرفتن در وجه پذيرفتن و قبول است چنان كه گفت: «وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ- و صدقهها را مىگيرد» [٨٠] يعنى آنها را از شايستگانش مىپذيرد و بر آن پاداش مىدهد، پس گفته او عزّ و جلّ «وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ- و آسمانها پيچيده در دست راست اوست»؟ [٨١] گفت
«اليمين دست است، و مراد از دست قدرت و قوّت باشد، و تفسير گفته او عزّ و جلّ «وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ- و آسمانها پيچيده در دست راست اوست» يعنى به قدرت و قوّت اوست». [٨٢] [٦٨] قرآن ما را به يكى از مظاهر قدرت و چيرگى مطلق خدا راهنمايى
[٧٧] - الزّمر/ صدر همين آيه ٦٧.
[٧٨] - البرهان، ج ٤، ص ٨٤.
[٧٩] - البقرة/ ٢٤٥.
[٨٠] - التوبة/ ١٠٤.
[٨١] - الزّمر/ همين آيه ٦٧.
[٨٢] - البرهان، ج ٤، ص ٨٤.