تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦ - شرح آيات

در اوان كودكى يا در عنفوان جوانى او را در خواهد ربود؟ تمام اين پرسشها در كتابى كه نزد خداست موجود است «و پروردگار من نه خطا مى‌كند و نه فراموش». [١٧] «إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ- و اين كارها بر خدا آسان است.» اين كارها آن گونه كه نزد تو دشوار است نزد خدا دشوار نيست.

[١٢] «وَ ما يَسْتَوِي الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ‌- اين دو دريا يكسان نيستند: يكى آبش شيرين و گواراست و يكى شور و تلخ،» شيرين و تلخ تأكيد شدّت گوارايى و شدّت شورى است.

«وَ مِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْماً طَرِيًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَها- از هر دو گوشت تازه مى‌خوريد، و از آنها زيورهايى براى آرايش پيكر خويش بيرون مى‌كشيد،»/ ٣٤ از آب شيرين و شور گوشت (ماهى و انواع آبزيان) مى‌خوريد و زيور (مرواريد و مرجان و صدف) بيرون مى‌آوريد. دير زمانى مفسّران در حيرت بودند كه چگونه از آب شيرين گوارا زيور بيرون مى‌آيد؟ تا آن كه دانش به ميان آمد و امكان پرورش مرواريد را در رودها و آب شيرين ثابت كرد.

«وَ تَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَواخِرَ- و مى‌بينى كشتيها را كه آب را مى‌شكافند.» در همه آبها، از شيرين و شور، براى دو امر

نخست

«لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ‌- تا شما از فضل خدا روزى طلبيد،» زيرا كشتى بهترين وسيله حمل و نقل كالا ميان ملتهاست.

دوم

«وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ‌- و باشد كه سپاس گزاريد،» چون نعمتها وسيله‌اى است براى كمال معنوى كه سپاسگزارى از خداوند نمايانگر آن مى‌باشد.