تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤١ - شرح آيات

او چنان كه مورّخانش ناميده‌اند دوّمين پدر بشريّت پس از آدم (ع) است.

«وَ لَقَدْ نادانا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ‌- نوح ما را ندا داد و ما چه نيك پاسخ دهنده‌اى بوديم.» امّا نوح (ع) هنگامى كه پروردگار عزّ و جلّ خود را ندا داد از او چه مى‌خواست؟

بعضى از مفسّران گفته‌اند كه بيگمان او هنگامى كه قومش نافرمانى كردند هلاك آنها را خواست، و استدلال به گفته خداى تعالى از زبان نوح (ع) كرده‌اند كه: «رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً- اى پروردگار من، بر روى زمين هيچ يك از كافران را مگذار». [٣١] ديگران گفته‌اند كه او از خدا خواست كه او را پس از سالها دعوت و آزادى كه به سبب آن از كافران ديده است از چنگ آنها نجات دهد. شايد اين آيه چنين تفسير شود كه نوح- عليه السّلام- از پروردگار خود درخواست هدايت و تشريف به رسالت را براى نجات دادن مردم درخواست كرد، چه بسا كه پيامبران (ع) مى‌دانند كه به زودى مبعوث خواهند شد ولى اين آگاهى با/ ٢٤٩ عدم آگاهى آنان از اين كه زمان بعثتشان چه وقت خواهد بود، منافاتى ندارد، و از اين رو مى‌بينيم كه ايشان خود در آغاز تعجّب مى‌كنند يا مى‌ترسند. پس ندايى كه از جانب راست كوه طور برخاست براى موسى (ع) امرى عادى نبود، و همچنين پيامبر اكرم ما (ص) هنگامى كه نخستين بار جبراييل رسالت را بر او فروآورد، به خانه رفت و جامه بر سر كشيد.

هنگامى كه پيامبران هدايت و بعثت را از پروردگارشان درخواست مى‌كنند، خدا درخواستشان را اجابت مى‌كند و ايشان خود را براى تحمّل مسئوليّتهاى اين كار بزرگ آماده كرده‌اند، و خداى سبحان به نوح- عليه السّلام- بيش از آن داد كه او خود انتظارش را داشت و شايد اين معنى گفته خداى تعالى باشد كه گويد: «فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ‌- چه نيك پاسخ دهنده‌اى بوديم».