تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤ - شرح آيات

شما را مى‌رانند كه در گوشتان مى‌دمند كه آنها روزى شما را مى‌دهند؟

[٤] «وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ‌- اگر تو را تكذيب كرده‌اند، پيامبرانى را هم كه پيش از تو بوده‌اند تكذيب كرده‌اند.» در آيات قرآنى تأكيدهايى بسيار بر اين انديشه وجود دارد: و ما از آن در مى‌يابيم: كه به راستى آراء مردم مقياسى درست و سالم براى شناخت حق نيست، زيرا انسان- بنا به عادت- آراء ديگران را مقياس قرار مى‌دهد و مى‌گويد

ما دام كه مردم مى‌گويند: اين دروغ است، پس چنين است. و از اين جا است كه پروردگار ما تأكيد مى‌كند: «وَ ما أَكْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ‌- بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند، هر چند تو به ايمانشان حريص باشى»، [١٠] و به واقع بيشتر مردم در برابر رسالتهاى خدا مقاومت كرده‌اند ولى با وجود اين خداوند رسالت خود را پيروز ساخته است.

/ ٢١ «وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ- و همه كارها به خدا بازگردانده شود.» سياق آيات اين چنين تأكيد مى‌كند كه همانا روزى رسان خداست، و آراء مردم مقياس و ملاك اعتبار نيست، و كارها به اين و آن، كه مردم ايشان را شريك و نظير خدا انگاشته‌اند، باز نمى‌گردد، بلكه همه كارها به خدا برمى‌گردد، و در آن جا حسابرسى عادلانه‌اى در جريان است كه پاداش نيكوكار را دو چندان دهند و بدكار را جز به همانند عملش مجازات نكنند.

[٥] سپس خدا اين حقيقت را تأكيد مى‌كند و مى‌گويد

«يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌ‌- اى مردم، به راستى وعده خدا حق است.» مردم از آن رو رسالت الهى را تكذيب مى‌كنند كه دنيا و چيزهايى را كه دو آن است از دلخوش كننده‌ها و زرق و برقها مى‌پرستند، برخى همچون طاغوتان و پادشاهان و بسيارى از مردم را دنيا مستقيما فريفته است و برخى ديگر را اين‌