تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٨ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٤٥ [معين‌]: آب معين، آب جارى برآمده از سرچشمه.

٤٧ [ينزفون‌]: يعنى ميگسارى مى‌كنند امّا در شراب بهشت مستى نيست، از نزف، به معنى بيرون رفتن عقل از سر، يا به معنى يطردون يعنى نوشيدن ايشان دائم است و تا وقتى بخواهند قطع نمى‌شود.

٥٣ [لمدينون‌]: يعنى به كيفر اعمالمان مى‌رسيم، از دانه به معنى حسابرسى كرد و كيفرش داد.

٦٢ [شجرة الزقوم‌]: درختى است با برگهاى خرد و بسيار تلخ در تهامه، درختى كه در دوزخ مى‌رويد و ميوه‌اش خوراك دوزخيان است بدان مى‌ماند.

٦٧ [لشوبا]: الشّوب آميختن چيزى است به چيزى ديگر كه از آن بدتر است، و معنى آن شرابى است آميخته و آلوده و دردآلود.

٧٠ [يهرعون‌]: يعنى در تقليد از آنها شتابان مى‌شوند.

/ ٢٢٦

مگر بندگان مخلص خدا

رهنمودهايى از آيات

قرآن پس از تكيه بر مسئوليّت در كيفر روز قيامت و قطع بهانه‌هايى واهى كه ضعيف نگاهداشته شدگان بدان متشبّث مى‌شوند حال بندگان مخلص خدا را