‌
و امّا الحوادث الواقعه فارجعوا الى رواة حديثنا فانهم حجتى عليكم و انا حجّة اللّه؛ [١] امّا رويدادهاى جديد را به راويان حديث ما مراجعه كنيد؛ آنان حجت من بر شمايند و من حجت خدايم.
٢- روايت حفص بن غياث: از امام صادق (ع) سؤال كردم: «چه كسى حدود را اقامه مى‌كند؛ سلطان يا قاضى؟» امام (ع) در پاسخ فرمود:
اقامة الحدود بيد من اليه الحكم؛ [٢] اقامه‌ى حدود به دست كسى است كه «حكم» به دست اوست.
با ضميمه كردن رواياتى كه در زمان غيبت، قضاوت را به دست فقيهان دانسته، نتيجه گرفته مى‌شود كه آنان مى‌توانند اقامه حدود شرعيه كنند.
اين بود خلاصه استدلال صاحب مبانى تكملة المنهاج. [٣]
٢. قائلين به تعطيل و دلايل آنان
در رأس مخالفين جواز اقامه حدود در زمان غيبت، همان طور كه گفته شد- قطع نظر از متقدمين نظير ابن زهره و ابن ادريس حلّى، دو فقيه كبير قرن هفتم و هشتم- محقق و علامه حلّى قرار گرفته‌اند. متن فقيه نخستين قبلا نقل شد. عبارت علامه حلى نيز قريب به همان متن است. [٤]
از ميان فقيهان قرن معاصر، فقيه نامدار شيعه، مرحوم آيت اللّه حاج سيد احمد خوانسارى [٥] (طاب ثراه) اختصاص اقامه حدود را به امام معصوم اقوى دانسته و در‌

[٥]. مرحوم آيت اللّه حاج سيد احمد خوانسارى فرزند علّامهحاج ميرزا يوسف خوانسارى، در سال ١٣٠٩ه‌- ق.در خوانسار متولد شد و در همانجا دروس مقدماتى را نزد برادرش فراگرفت. سپس به اصفهان عزيمت كرد و نزد مرحوم آخوند گزى «٦» تلمذ نمود. در سال ١٣٢٨ه‌- ق. اصفهان را به قصد نجف اشرف ترك گفت. وى در نجف به حلقه درس مرحوم آخوند ملا محمد كاظم خراسانى، صاحبكفاية الاصول، پيوست و پس از رحلت ايشان در درس حاج سيد محمد كاظم يزدى، صاحب عروةالوثقى، و نيز شريعت اصفهانى و در اواخر اقامت در آن ديار در درس آقا ضياء الدينعراقى حاضر شد. سپس بهقصد حضور در درس مرحوم آقا محمد رضا به دزفول عزيمت كرد و در سال ١٣٣٥ ه‌- ق. پس ازآنكه مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى به دعوت مردم اراك (سلطان‌آباد سابق) در اين شهر اقامت كرد و به تدريساشتغال يافت، به اراك آمد و به درس ايشان حاضر شد. پس از آمدن مرحوم آيت اللّهمؤسس به قم و تأسيس حوزه علميه، عازم قم شد و كماكان به درس مرحوم شيخ مؤسس حاضرشد و در حوزه علميه به تدريس پرداخت و بالاخره در سال ١٣٣١ ه‌- ش. به دعوت مردم درتهران اقامت گزيد. على رغم ترك حوزه علميه، عظمت علمى و پارسايى و آزادگى وى چناندر اذهان ارباب نظر مرسوخ بود كه توسط برخى از فقيهان بزرگ شيعه به عنوان شخصيتواجد شرايط علم و تقوى و مخالف هوى و مطيع اوامر الهى براى مرجعيت تقليد شيعهمعرفى شد. سرانجام در سال ١٣٦٣ ه‌- ش. دعوت حق را لبيك گفت. [١] وسائل الشيعة، ج ١٨، باب ١١ از ابواب صفات قاضى، حديث ٩.
[٢] همان، باب ٢٨ازابواب مقدمات حدود، حديث ١.
[٣] آيت اللّه خويى، مبانى تكملة المنهاج، ج ٢،ص ٢٢٤- ٢٢٦.
[٤] نجفى، جواهر الكلام، ج ٢١، ص ٣٩٦. (٦) مرحوم آخوند گزى در دوره اول مجلس توسط مردم اصفهانبراى نمايندگى انتخاب شدند و پس از انتخاب،