مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٤ - از اشعار حکیم صفا در مدح حضرت زهرا علیها السّلام

بگذشت مه آذر و پیش آمد آزار

ابر آمد و بیژادۀ تر ریخت به کهسار

باد آمد و بگشود درِ دکّۀ عطّار

آراسته شد باغ چو روی بت فرخار

نرگس که بود پادشه کوچه و بازار

زد خیمۀ سلطانی در برزن و در کو

دانی به چه می‌ماند ارکان دمن را

از لالۀ نعمانی ترکان یمن را

ای ترک خطائی که بلائی دل من را

ای موی تو بشکسته بها مشگ ختن را

از لالۀ می تازه کن آثار کهن را

ای روی و برت تازه‌تر از لالۀ خودرو

آراست به تن باغ ز دیبا سلب نو

خورشید گل افکند به چار ارکان پرتو

از ماه سمن بر مه و خورشید رسد ضو

دهقان سمن‌زار من است اختر شبرو

گلبن به سر باغ نهاد افسر خسرو

نسرین بپراکند به گل مخزن منکو

ای ماه من ای چون تو نیاراسته مانی

تو اوّل و خورشید بلند، اختر ثانی

شد خاک سیه از گل سوری زر کانی

ای لعل تو شاداب‌تر از سنگ یمانی

کو بادۀ چون سودۀ یاقوت رُمانی

در ده که زد از سرو سُهی فاخته کوکو