مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٩ - نامهها و دستورات سلوکی آقای حدّاد به حضرت علاّمه طهرانی، قدّس الله اسرارهما
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
سیّد هاشم
* * *
بسم الله الرّحمن الرّحیم
إلَی جَنابِ السّیّدِ الجَلیلِ حَبیبی و مَکانِ الرّوحِ مِن جَسَدی، السّیّد محمّد حسَین، حَفَظَهُ الله.
لَیسَ لِعارِفٍ عَلاقَةٌ، و لا لِمُحِبٍّ شَکوًی، و لا لِعَبدٍ دَعوًی، و لا لِخائِفٍ قَرارٌ، و لا لأحَدٍ مِنَ اللهِ عزّوجلّ الفِرارُ.
چرا دلت از من گرفته؟! وقتی دلت از من گرفته میشود، قبض بر بنده حاصل میشود.
|
اگر زلفت ندارد قصد آزار من |
چرا پیوسته در مهتاب میگردد |
و السّلامُ علَی ... و علَی جمیعِ الرّفَقاءِ فردًا فردًا.
و إن شاءَ اللهُ عَن قَریبٍ أتَوَجَّهُ إلَی طَرَفِکُم، و السّلامُ عَلَیکُم جَمیعًا و رَحمَةُ اللهِ و برکاته.
سیّد هاشم حدّاد
* * *
بسم الله الرّحمن الرّحیم
حجّةُ الإسلام و المسلمین، الورعُ التّقی، الحاج السیّد محمّد حسین الحسینی الطّهرانی، دامت أنفاسه القدسیّة.
بعد از عرض سلام و اظهار مراسم محبّت تصدیع میدهم: اولاً از پروردگار عالم جلّت آلائه نعمت صحّت و موفقیّت حضرتعالی را با سایر رفقاء و متعلّقین خواستارم، و امید است همگی پیوسته خرّم و خرسند بوده باشید و مورد الطاف