مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٢٦ - اشعاری از آیة الله انصاری رضوان الله علیه

ای شه ملک ملاحت، دلبر زیبای من

قومی از غم کرده‌ای دل‌خون، بت رعنای من

از هلال ابرویت خم کرده‌ای بالای من

روزگارم ساخت چشمت ترک بی پروای من

آخر از رحمت نگر بر زردی سیمای من

در شب هجران ندارم قصه جز با بوی تو

هر زمان با چشم غمناکم بیاد روی تو

ای خوش آن ساعت گذارم افتد اندر کوی تو

گه شوم مدهوش و گه مست ای صنم از بوی تو

یا سپارم جان ز شوقت یار بی‌همتای من

هر دلی کز عشق رویت دلبرا دیوانه شد

در بر شمع جمالت جان او پروانه شد

عاری از دنیا و دین و خویش و از بیگانه شد

جغدآسا در فراقت ساکن ویرانه شد

حال زارش شد گواه محنت و غمهای من

آن سر انگشت کز زلفت حمایت می‌کند

از عبیر نافۀ چینی حکایت می‌کند

با نسیم صبحدم از گل سعایت می‌کند

وز پریشانی دلها بس شکایت می‌کند

کز امیران جهان خون شد دل زیبای من[١]