مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٣ - راجع به مسبّحات در قرآن کریم

و فرمودند تمام سوره‌هائی که مَبدوّ به «الف لام میم» است یک سنخ است، و گویا دارای مضمون واحد و از مطلبی واحدی بازگو می‌کند، و تمام سوره‌های حوامیم که پشت سر هم، در قرآن مجید قرار گرفته است یک سنخ است و دارای مضمون واحد و مطلب خاصّی است.

راجع به مسبّحات در قرآن کریم

و سوره‌های مسبّحات که با یُسبّح و سبَّحَ شروع می‌شود، پنج عدد است: «حَدید، حَشر، صَفّ، جُمعة، تَغابن» و سورۀ أعلی که با سَبِّح شروع می‌شود جزء مسبّحات نیست، گرچه در روایتی وارد شده است ولیکن در روایت معتبره، مسبّحات را همان پنج سوره تعیین می‌کند. و در روایت است که رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم این پنج سوره را هر شب قبل از خواب می‌خواندند و از علّت قرائت این سوره‌ها از آن حضرت، سؤال کردند، حضرت در جواب فرمودند: در هر یک از این سوره‌ها، آیه‌ای است که به منزلۀ هزار آیه از قرآن است. و در روایت وارد شده است که هر کسی مسبّحات را شب، قبل از خواب بخواند نمی‌میرد مگر آنکه رسول اکرم را می‌بیند و آن حضرت محلّ و مقام وی را در بهشت به او نشان می‌دهند.[١]

بنده عرض کردم: این مسأله بسیار عجیب است که رسول الله با آنکه خطّ نداشتند و آیات را خود نمی‌نوشتند این سوره‌ها و سایر سوره‌ها را بعد از نزول،

[١]ـ در وسائل، ج ١، از طبع امیر بهادر، ص ٣٧٥ [طبع آل البیت، ج ٦، ص ٢٢٦] از محمّدبن یعقوب با اسناد متّصل خود از جابر روایت می‌کند که: سمعتُ أباجعفرٍ علیهالسّلام یقول: «مَن قرء المسبِّحاتِ کلَّها قبل أن ینام لَم یَمُت حتّی یُدرِکَ القائم و إن مات کان فی جوار محمّد صلّی الله علیه و آله» و رواه الصدوق فی ثوابالأعمال عن أبیه عن احمدبن ادریس عن محمّدبن احمد عن محمّدبن حسان. (محقّق)