مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٢ - دوّم مناجات گناه کاران

یا رب! امیدم چنانست که با من به مقتضای روی سیاه و زیادی گناه رفتار نفرمائی؛ تا کنون هرچه از تو دیدم غیر از فضل و کرم نبوده و راهی با تقصیرکاران و روسیاهان جز طریق عفو و اغماض نپیموده؛ در این روزگار مهلت و وسعت که این قسم با بندگان سلوک نمائی در روز بیچارگی و گرفتاری که به احسان و جودت محتاج تواند البته نیکوتر عمل فرمائی و به‌ طریق اولی از احسانت دریغ ننمائی؛ الهی چون تو قبلۀ مشتاقان و کعبۀ مقصود عاشقانی بر آنجا که آتش حرمان افروخته و دل‌های عزیزان سوخته بی‌دریغ نظر داری هیچ‌گمان نمی‌برم که با آن فضل بی‌منتها چنین نائرۀ جانگدازی را به حال خود واگذاری، و روزی به آب حیات رحمت، تشنگان سرچشمۀ وصال را سیراب نفرمائی.

دوّم: مناجات گناه کاران