مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٤٢ - در مدح پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم

تا روان شد سوی دشت نینوا

یکه تاز عرصۀ هر ابتلا

خامۀ حق حکم او زین‌سان نگاشت

عزم جان‌بازی به راه دوست داشت

کز شهادت نوش خواهم کرد جام

هم ز مبدء، او وردش این کلام

بر من و یاران من یک سلسله

هم گریزی نیست از این مرحله

راه خود در پیش گیرد سو به سو

هر که را نبود بسر این آرزو

طالب آن ملک همره می‌بریم

ما به ملک جاودان ره می‌بریم

مقصد والای او بودی وصال

همّتش بالاتر از کاخ خیال

سبط او بنمود قربان‌ها قتیل

این نصیب ار شُد مبدّل بر خلیل

داد دارائی به راه ذوالجلال

هم ز جان بگذشت و هم از اهل و مال

ز آن سبب بخشید عالم را حیات

بود در انفاس او آب حیات

راه جان بردند سوی هاویه

دشمنان دین به دشت ماریه

جاودان گشتند در باغ جنان

خیل مشتاقان عیش جاودان

أری الموتَ سَرْعانًا إلَیّ معجّل

لَمِثلی جدیرٌ بالبکاء‌ فإنّنی

سَیورِدُنی دهر قصیر مقلِّل

و لست اری بَونـًا له مـن رزیّةٍ

اُلاقی ببتٍّ[١] کنتُ عنه مغفَّل

اذا لاقنی یا بؤسَ حالٍ و شدّة

آن یگانه شمس برج اهتداء

بر سر من هست شور مصطفی

دستگیر عالم و آدم همه

رهنما و رهبر عالم همه

شاه خیل اولیا و اصفیا

سیّد حزب جلیل انبیا