مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٣ - دربار&#١٧٢٨ عدم نحوست أیّام

در دین مسیح خدا اسماء حسنی ندارد، فقط لفظ خدا و إله و أب برای اوست؛ بنابراین اگر شما مثلاً حالی پیدا کردید و خواستید با خدا مناجات کنید و او را با اسماء و صفاتش یاد کنید و از تحت اسم خاصّی از او حاجت طلبید چه خواهید کرد؟

در پاسخ گفت: من در مناجات‌های خود صحیفۀ مهدویّه علیهالسّلام را می‌خوانم.

حضرت علاّمه طباطبائی می‌فرمودند: کُربَن کراراً صحیفۀ سجّادیه علیهالسّلام را می‌خواند و گریه می‌کرد.[١]

دربارۀ عدم نحوست أیّام

حضرت استاذنا الأکرم علاّمه آیة الله طباطبائی ـ قدّس الله تربته ـ‌ در جلد ١٩، صفحه ٨١، از تفسیر المیزان در تفسیر سورۀ قمر، دربارۀ نحوست و مشومت أیّام، بحث مفصّل و نافعی فرموده‌اند، تا می‌رسند به اینجا که می‌فرمایند:

و أیضًا قد ورد فی عدَّةٍ من هذه الرّوایات الإعتصام بالله بصدقةٍ أو صوم أو دعاءٍ أو قراءةِ شیءٍ من القرآن أو غیر ذلک لدفع نحوسة هذه الأیّام؛ کما عن مجالس ابن الشّیخ، بإسناده عن سَهْل بن یعقوب الملقّب بأبی نواس، عن العسکریّ علیهالسّلام فی حدیث:

قلت: ‌یا سیّدی! فی أکثر هذه الأیّام قواطع عن المقاصد، لما ذکر فیها من النحس و المخاوف؛ فتدلّنی علی الإحتراز من المخاوف فیها، فإنّما تدعو لی الضّرورة إلی التّوجّه فی الحوائج فیها!

فقال لی: یاسهل! إنّ لشیعتنا بولایتنا لعصمةً لو سَلَکوا بها فی لُجَّة البحار

[١]ـ جنگ ٧، ص ١٢٨.