مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٧٦ - تفسیر منسوب به محیی الدّین عربی از آن او نیست

الدّین عربی از آن او نیست (ت)][١]

[١]

`

[تفسیر منسوب به محیی الدّین عربی از آن او نیست]

در یکی از شب‌های محرّم که منزل مرحوم حدّاد جلسه‌ای از رفقای عراقی و غیره بود، ایشان به مرحوم والد می‌فرمایند که قدری از قرآن را تفسیر کنند. در آنجا تفسیر منسوب به محیی الدّین عربی ـ رضوان الله علیه ـ کنار اطاق قرار داشت؛ مرحوم والد آن را برداشته و سوره نوح را از روی تفسیر محیی الدّین تفسیر می‌کردند، تا رسیدند به این آیه: (وَقَالَ نُوحٌ رَبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا)* در آنجا نوشته شده بود: «حضرت نوح نمی‌بایست یک چنین درخواستی از خدای متعال بنماید، زیرا با رحمت واسعۀ حق ناسازگار است و این یک اشتباهی بوده است که از آن حضرت سر زد!»

مرحوم حدّاد ـ رضوان الله علیه ـ تا این مطلب را شنیدند فرمودند:

نسبت دادن خطا و لغزش به انبیاء صحیح نیست و گوینده این کلام خود اشتباه نموده و مرتکب لغزش شده است. و سپس ادامه دادند: از اینجا معلوم می‌شود این تفسیر قطعاً ارتباطی به محیی الدّین عربی ندارد؛ زیرا او چنین مطلبی را نمی‌گوید، بلکه منسوب به فرد دیگری می‌باشد. (معلِّق)

*ـ سوره نوح (٧١) آیه ٢٦.