مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨٥ - اسامی پیامبران در قرآن

«سه چیز اصل ندارند: مغازی و مَلاحِم و روایات تفسیر» و از امام شافعی نقل شده که: از ابن عبّاس نزدیک به صد حدیث فقط ثابت شده است.»

[قرآن برنامۀ دینی را همان برنامۀ زندگی قرار داده]

و در صفحه ٦١ گوید:

«قرآن تنها کتاب آسمانی است که اوّلاً‌: زندگی سعادتمندانه انسانی را با طرز زندگی بی‌آلایش و پاک انسان فطری (طبیعی) مساوی می‌داند؛ و ثانیاً: برخلاف بیشتر یا همۀ روش‌ها که برنامۀ خداپرستی انسان را از برنامۀ زندگی تفکیک می‌کنند، برنامۀ دینی را همان برنامۀ زندگی قرار داده، در همۀ شئون فردی و اجتماعی انسان مداخله نموده، دستوراتی مطابق واقع‌بینی (جهان‌بینی ـ خداشناسی) صادر می‌کند؛ و در حقیقت افراد را به جهان، و جهان را به افراد می‌سپارد و هر دو را به خدا.»

[اسامی پیامبران در قرآن]

و در صفحه ٨٩ فرماید:

«قرآن فقط نام بیست و چند نفر از پیامبران را می‌برد:

آدم ـ نوح ـ ادریس ـ هود ـ صالح ـ ابراهیم ـ لوط ـ اسماعیل ـ الیَسَع ـ ذوالکفل ـ إلیاس ـ یونس ـ اسحاق ـ یعقوب ـ یوسف ـ شعیب ـ موسی ـ هارون ـ داوود ـ سلیمان ـ أیّوب ـ زکریّا ـ یحیی ـ اسماعیل صادق الوعد ـعیسیـ محمّد؛ صلّی الله علیهم أجمعین.

اینان پیغمبرانی هستند که به اسم ذکر شده‌اند؛ و کسانی نیز با اشاره یاد شده‌اند، مانند: أسباط (در سورۀ نسآء‌ آیۀ ١٦٣) و مانند پیغمبری که طالوت به اشارۀ‌ او پادشاه بنی‌اسرائیل شد (سورۀ بقره آیۀ ٢٤٦) و پیغمبری که در سورۀ بقره (آیه