مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٧٦ - راجع به مکاتبات و مباحثات آقا سیّد احمد کربلائی با آقا شیخ محمّد حسین اصفهانی رضوان الله علیهما

ندارد که هر پیغمبری که برانگیخته می‌شده است با زبان قوم خود تکلّم می‌نموده است و امّا دعوتش اختصاص به قوم خود داشته باشد از کجا استفاده می‌شود؟

راجع به آقا سیّد احمد کربلائی رضوان الله علیه

حضرت علاّمه استادنا الأعظم طباطبائی ـ مدّ ظلّه ـ فرمودند: مرحوم آیةالله آقای حاج میرزا علی آقا قاضی ـرضوان الله علیهـ می‌فرمودند که: استاد ما مرحوم آقای سیّد احمد کربلائی ـرحمة الله علیهـ می‌فرمود:

ما پیوسته در خدمت مرحوم آیة الحقّ آخوند ملا حسینقلی همدانی ـرضوان الله علیهـ بودیم و آخوند صد در صد برای ما بود؛ ولی همین که آقای حاج شیخ محمّد بهاری با آخوند روابط آشنائی و ارادت را پیدا نمود و دائماً در خدمت او تردّد داشت، آخوند را از ما دُزدید.

[راجع به مکاتبات و مباحثات آقا سیّد احمد کربلائی با آقا شیخ محمّد حسین اصفهانی رضوان الله علیهما]

و دیگر می‌فرمودند: در مکاتبات و مباحثاتی که در قضیّه تشکیک در وجود و وحدت در وجود، بین دو عالم بزرگوار آقای حاج سیّد احمد کربلائی و آقای حاج شیخ محمّد حسین اصفهانی ـرضوان الله علیهماـ صورت گرفت و بالأخره مرحوم حاج شیخ قانع به مطالب عرفانیّۀ توحیدیّۀ آقا سیّد احمد نشدند، یکی از شاگردان مرحوم قاضی به نام آقای سیّد حسن کشمیری که از هم‌دورگان آقای حاج شیخ علی محمّد بروجردی و آقا سیّد حسن مسقطی و آن ردیف از تلامذۀ مرحوم قاضی بود، بنای مباحثه و مکالمه را با مرحوم حاج شیخ محمّد حسین باز کرد و آن قدر بحث را بر اساس استدلالات و براهین مرحوم حاج سیّد احمد تعقیب کرد که حاج شیخ را ملزم به قبول نمود.