مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٨١ - نشر ظلم و ستم در بین تمام طوائف
بودیم و دیوان حافظ را با خود داشتیم که ناگهان یکی از رفقا از راه رسید و ایستاده گفت: فالی برای من بگیرید!
ما از دیوان حافظ برای او فالی گرفتیم این بیت آمد:
|
اگر زاینده رود آب حیاتست |
ولی شیراز ما از اصفهان به |
همینکه این بیت را از غزل شنید مات و مبهوت و متحیّر ماند به طوریکه همه دوستان در تعجّب افتادند! و ناچار علّت تحیّر و سکوت او را پرسیدند؟ در پاسخ گفت: من میل دارم یک مخدّرهای را متعه کنم و برای تفحّص از این منظور دو مخدّره پیدا شده است، یکی اصفهانی و دیگری شیرازی است و من بین انتخاب هر یک از آن دو متحیّر بودم و بالأخره بنا به فال خواجه حافظ گذاردم که چنین بیت معجزه آسا پاسخ مرا داد.[١]
[نشر ظلم و ستم در بین تمام طوائف]
مطلب عجیبی است راجع به نشر ظلم و ستم در بین تمام طوائف و دستجات و افرادی که با هم سر و کار دارند و تماس دارند و با هم همکاری دارند، که خداوند در سوره (٣٨) ص آیه ٢٤ از زبان حضرت داود علی نبیّنا و آله و علیهالسّلام نقل میکند:
(وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ).[٢]
ملاحظه میشود که بعد از استثناء (الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ) فوراً میفرماید: و چه بسیار اندکند ایشان!
[١]ـ جنگ ٧، ص ٢٠٠ الی ٢١٢.
[٢]ـ سوره ص (٣٨) صدر آیه ٢٤.