مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٠ - نامهها و دستورات سلوکی آقای حدّاد به حضرت علاّمه طهرانی، قدّس الله اسرارهما

تَرَکتُ النّاسَ دنیاهم و دینَهم

شُغلاً بذِکرِک یا دینی و دنیائی

سخنی را که در آن بار بگفتم با تو

هست اجازت که در این بار بگویم یا نه

وصف آنکس که در کوچۀ این بازار است

در سر کوچه و بازار بگویم یا نه

و صَرِّحْ بِإطلاقِ الجمال، و لا تَقُلْ

بتقییده مَیْلاً لِزُخرُف زینة

فکلّ مَلیحٍ حُسنُه مِن جمالها

مُعارٌ له، أو حُسنُ کُلِّ مَلیحَة

ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

تا دامن کفن نکشم زیر پای خاک

باور مکن که دست زدامن بدارمت