مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤١ - نامهها و دستورات سلوکی آقای حدّاد به حضرت علاّمه طهرانی، قدّس الله اسرارهما
|
شد مدّتی که دیده ندیده است روی تو |
||||
|
نشنیده یک سخن از گفتگوی تو |
||||
باری، اگر از احوال اینجانب خواسته باشید بحمد الله و المنّة در ظلّ ألطاف حضرت احدیّت و جوار حضرت آقای حدّاد ـروحی فداهـ متمتّع و خرسند میباشیم، و دائم الاوقات به ذکر خیر آن دوست یگانه و رفیق بینظیر میباشیم، و از خداوند متعال ـجلّ اسمهـ سلامتی حضرت آقای حدّاد ـمَتَّعَنا الله بطول بقائهـ و حضرتعالی و سایر رفقای گرامی و متعلّقین و اعزّه [را] خواستاریم.
چون حضرت آقای جلیل القدر و سیّد رأس الفخر آقای آسیّد عبدالکریم کشمیری به مشورت آقای حدّاد ـروحی فداهـ عازم و متوجّه أرض اقدس ـعلی مشرفه آلاف التّحیة و السّلامـ میباشند و چون ایشان با حضرت آقای حدّاد مأنوس بودهاند و از دوری از ایشان متوحّش، امید است انس با شما رفع وحشت ایشان بکند، و به دستور ایشان نامه نوشته شد.
و السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
سیّد هاشم[١]
* * *
این نامه به إملاء و امضای ایشان و به خطّ آقای حاج محمّد علی خلفزاده است:
بسم الله الرّحمن الرّحیم و بِهِ نَستَعین
اللهُمَّ صَلِّ عَلَی محمّدٍ و ءَالِ محمّدٍ، و صَلِّ عَلَی جَمیعِ الانبیآءِ و المُرسَلینَ و عِبادِهِ الصّالِحینَ و رَحمَةُ اللهِ و برکاتُهُ.
صَلَواتُ اللهِ العظیمِ عَلَیکَ یا حَبیبی یا سیّد محمّد حُسَین و رحمةُ اللهِ و برکاتُه.
[١]ـ نامه به خط حضرت آقای حدّاد نیست.