مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢١٧ - مذاکرات و فرمایشات علاّم١٧٢٨ طباطبائی مدّ ظلّه
مطالب علمی
مذاکرات و فرمایشات علاّمۀ طباطبائی مدّ ظلّه
در روز شنبه سوّم شهر شعبان المعظّم سنۀ یکهزار و چهارصد و یک هجریّه قمریّه که حضرت استاد مکرّم علاّمه آقای سیّد محمّد حسین طباطبائی ـمدّ ظلّهـ در مشهد مقدّس وارد شده و در منزل حقیر نزول فرمودند، ضمن مذاکرات قرآنی فرمودند:
در دو جای قرآن کریم خداوند تعبیر عجیبی در نزول عذاب میفرماید و مفاد این تعبیر این است که چنان ما طایفۀ ستمگران را نابود میکنیم که ابداً اثری از آنان باقی نمیماند و گویی که اصلاً نبودهاند و در دنیا نیامده و اسم و رسمی از آنان به وجود نیامده است:
اوّل: در سورۀ ١١ (هود) آن هم در دو مورد:
یکی دربارۀ قوم ثمود که ناقۀ صالح را پیکردند و آن این است:
(فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ * وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ * كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيهَا أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ أَلَا بُعْدًا لِثَمُودَ).[١]
[١]ـ سوره هود (١١) آیه ٦٦ الی ٦٨.