عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٢ - فتوا در روايات

نمى‌كند تا از دست و زبان مردم سالم بماند و بى‌نقص و عيب تلقى گردد!!

او نمى‌تواند در علم و دانش قاطعيتى كسب كند تا بهره و نصيبى براى خويش فراهم آورد، روايات و منقولات را درهم مى‌ريزد و آن‌ها را از هم متلاشى مى‌سازد، آن چنان كه باد و طوفان، گياهان خشكيده و خس و خاشاك را از هم مى‌پراكند.

ميراث‌هاى به ناحق از دست رفته از او گريان و خون‌هاى به ناحق ريخته از او نالان مى‌باشند، به حكم او ناموس حرام، حلال تلقى مى‌شود.

براى پاسخ به پرسش‌هايى كه به دست او مى‌رسد، احساس خلأ و تهيدستى مى‌نمايد و بالاخره فاقد شايستگى رياستى است كه خود مدعى آن مى‌باشد به ناحق مدعى علم به حق است‌[١].

فيض آن عارف بيدار مى‌گويد:

[١] - الكافى: ١/ ٥٤، باب البدع والرأى...، حديث ٦؛ وسائل الشيعة: ٢٧/ ٣٩، باب ٦، حديث ٣٣١٥٥.