عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٨ - حقيقت حلم و بردبارى

حلم در مرحله اول از اوصاف حضرت حق و در مرحله بعد از خصوصيات انبيا و ائمه و اولياى الهى است.

منور به نور حلم در حقيقت همرنگ با حضرت حق و انبيا و اوليا و ائمه طاهرين : است.

در تمام برخوردها حوصله و شكيبايى به خرج دهيد.

انسان از زندگى كردن با ديگران چاره‌اى ندارد، چرا كه از ابتداى خلقتش مدنى الطبع و اجتماعى آفريده شده و ادامه حيات در ظلمت تنهايى براى او ميسر نيست.

انسان در زندگى خانوادگى و اجتماعى خويش بايد بداند كه آنان كه طرف او هستند همه آن‌ها از علم و معرفت و امانت و صداقت و ظرفيت و حقيقت و ايمان و اسلام كامل و اخلاق پسنديده و اوصاف حميده برخوردار نيستند و به خاطر اين كمبودها ممكن است در حق انسان مرتكب اشتباهاتى شوند و يا انسان اگر در برابر اين حوادث كه معلول بى‌خبرى و بى‌معرفتى و كم ظرفيتى ديگران است از كوره در برود و بر كرسى خشم و غضب و عصبانيت بنشيند. به ناچار دچار شر و ظلم و گناه و معصيت شده و از رحمت واسعه حق خود را محروم مى‌نمايد.

اما اگر حلم و حوصله و شكيبايى و بردبارى پيشه سازد اولا به طرف مقابل درس حق و حقيقت آموخته و ثانيا او را از كرده خود پشيمان ساخته و به راه فضيلت رهنمون مى‌گردد.

حلم در وجود انسان منبع جاذبه براى جذب مردم به سوى حق است و اين واقعيتى است كه در انبيا و ائمه طاهرين : تجلى داشت و از اين راه بسيارى از مردم به حقيقت گرايش پيدا كرده و به ايمان و عمل آراسته شدند.

قرآن مجيد در آيه صد و پنجاه و نه سوره مباركه آل عمران گرايش مردم صدر اسلام به دين خدا را معلول بردبارى و حلم و شكيبايى و اخلاق پيامبر بزرگ‌