عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٢ - رابطه اوليا با عالم غيب
|
هر ديده كه بر تو يك نظر داشت |
از عمر تمام بهره برداشت |
|
|
سرمايه عمر ديدن توست |
وان ديده تو را كه يك نظر داشت |
|
|
كورست كسى كه هر زمانى |
در ديد تو ديده دگر داشت |
|
|
در شوق رخ تو بيشتر سوخت |
هر كو به تو قرب بيشتر داشت |
|
|
در عشق رخ تو يك سر موى |
ننهاد قدم كسى كه سر داشت |
|
|
بس مرده كه زنده كرد در خاك |
بادى كه به كوى تو گذر داشت[١] |
|
رابطه اوليا با عالم غيب
مجلسى اول مولا محمد تقى مىگويد:
روزى به همراه استادم شيخ بهايى به زيارت قبر بابا ركنالدين در مقبره تخت فولاد اصفهان رفته بوديم كه ناگاه شيخ صدايى از قبر بابا مىشنود، شيخ رو به من كرد و گفت: اين صدا را شنيديد؟ گفتيم: نه، شيخ شروع به گريه و ناله كرد، پس از اين كه اصرار فراوانى كرديم كه چه صدايى شنيديد؟ فرمود: به من هشدار داد كه مرگم نزديك است وبايد آماده سفر آخرت باشم و اين جريان شش ماه پيش از وفات آن بزرگوار اتفاق افتاد.
محدث نورى مىگويد:
از بعضى از افراد با اطلاع شنيدم كه گفت: آنچه شيخ شنيده بود اين جمله بوده است: شيخنا! در فكر خود باش.
به فرموده فيض آن شوريده با حال:
[١] - عطار نيشابورى.