عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٢ - ٢ - تظاهر و رياكارى

رسول خدا ٦ فرمود: سه گروه از مردم به هنگام روز قيامت مى‌توانند از هر درى كه دلخواه آن‌هاست وارد بهشت شوند:

١- كسانى كه داراى اخلاقى نيكو و رفتارى پسنديده باشند.

٢- مردمى كه در پنهان و آشكار، بيم از خداى در دل دارند.

٣- افرادى كه از جدال و ستيزه‌جويى خوددارى كنند گرچه حق با آنان باشد.

امام صادق ٧ از اميرالمؤمنين ٧ روايت مى‌كند:

از ستيزه‌جويى و خصومت با مردم برحذر باشيد؛ زيرا اين دو حالت، قلب انسان را نسبت به برادران ايمانى بيمارگونه مى‌سازد و نفاق و دورويى در زمينه اين دو حالت در دل‌ها ريشه مى‌دواند و رو به رويش و رشد مى‌گذارد[١].

٢- تظاهر و رياكارى‌

از آفات زيانبار مراء و جدال و مناظره، ريا و تظاهر و ملاحظه از توده مردم و سعى و تلاش براى جلب قلوب آنان و معطوف ساختن توجه ايشان به خويش مى‌باشد، تا نظر و رأى آدمى تأييد شود و با وى هماهنگى برقرار گردد و اين عين ريا و تظاهر و دغل كارى است.

ريا و صحنه‌سازى، يك نوع درد و بيمارى مشكل‌زا و مرضى وحشتناك و كشنده است، قرآن مى‌فرمايد:

[و الذين يمكرون السيئات لهم عذاب شديد و مكر أولئك هو يبور][٢].

[١] - الكافى: ٢/ ٣٠٠، باب المراء والخصومة، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١٢/ ٢٣٦، باب ١٣٥، حديث ١٦١٨٠.

[٢] - فاطر( ٣٥): ١٠.