عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٣٣ - اخوت در بنى آدم

سه چيز در هر زمان بسيار اندك و كم و عزيز الوجود است:

١- برادرى و اخوت در راه خدا.

٢- همسر صالحه كه الفت به شوهر داشته باشد و در فنون اطاعت تقصير نكند و در حفظ سيرت خود و مال شوهر كوشا باشد.

٣- فرزند رشيد صالح.

هر كس يكى از اين‌ها را داشته باشد، به حقيقت كه به خير دنيا و آخرت رسيده است.

از برادرى با كسى كه برادريش براى طمع، يا براى ترس يا براى خوردن و آشاميدن است بپرهيز كه البته شناخت اينان در حين برادرى و دوستى ممكن است.

برادرى را انتخاب كن كه اهل تقواست و در تفحص از اين گونه افراد هر چند در ظلمات باشد و عمرت را بر باد دهد كوشا باش؛ زيرا بعد از انبيا و اوليا بهتر از مردم با تقوا و پرهيزكار آفريده نشده و هيچ نعمتى به مانند نعمت برادرى با ايشان به بندگان عطا نشده، چنانچه در قرآن مجيد آمده:

برادران و مصاحبان در دنيا در آخرت دشمن يكديگرند مگر اهل تقوا و پرهيزكاران.

اخوت در بنى آدم‌

در اين قسمت از روايت، ملاعبدالرزاق لاهيجى مى‌گويد:

بدان كه خلت و دوستى در بنى آدم از چهار وجه بيرون نيست: دو وجه آن مستحسن است و مثمر سعادت سرمدى و دو وجه ديگر مذموم و منتج شقاوت ابدى.