عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٨ - روايات و غضب

نيز آن جناب فرمود: هر كس خود را از خشم و عصبانيت حفظ نكند نمى‌تواند عقلش را حفظ كند.

آرى، آدم عصبانى قدرت انديشه و تفكرش را از دست مى‌دهد و در فضاى تاريك عصبانيت و خشم، به هر كار خطرناكى دست مى‌زند.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

مؤمن هر گاه غضب كند، خشم و غضبش وى را از مرز حق بيرون نبرد و چون خشنود گردد، خشنوديش سبب ورودش به باطل نمى‌گردد و چون قدرت يابد چيزى را خارج از حدود حقش قبول نكند[١].

قال على ٧: الغضب يثير كوامن الحقد[٢].

على ٧ فرمود: عصبانيت برانگيزنده كينه‌هاى درونى و پنهانى است.

وقال ٧: الغضب شر ان أطعته دمر[٣].

و نيز آن حضرت فرمود: عصبانيت شرى است كه اگر مطيع او باشى هلاك مى‌كند.

وقال ٧: الغضب مركب الطيش‌[٤].

و نيز آن حضرت فرمود: عصبانيت مركب آدم كم عقل و انسان گيج است.

[١] - الكافى: ٢/ ٢٣٣، باب المؤمن وعلاماته، حديث ١١؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٣٥٨، باب ٥٣، حديث ٢٠٧٣١.

[٢] - غرر الحكم: ٣٠٣، حديث ٦٨٩٧.

[٣] - غرر الحكم: ٣٠٢، حديث ٦٨٩١؛ مستدرك الوسائل: ١٢/ ١١، باب ٥٣، حديث ١٣٣٧٦.

[٤] - غرر الحكم: ٣٠٢، حديث ٦٨٨٨.