عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٦ - تواضع منشأ خشوع
[والتواضع مزرعة الخشوع والخضوع والخشية والحيآء؛ وانهن لاينبتن الا منها وفيها، ولا يسلم الشرف التام الحقيقي الا بالتواضع فى ذات الله تعالى]
تواضع منشأ خشوع
امام صادق ٧ در پايان روايت مىفرمايد:
تواضع و فروتنى سرزمين روييدن گل خشوع و خضوع است و محل نشو و نماى حيا و خوف و اين خضوع و خشوع و خوف و حيا در وجود انسان آشكار نمىشود مگر به تواضع در برابر حق و فروتنى در برابر خلق.
و شرافت و عزت كامل و حقيقى به دست نمىآيد مگر از تواضع و فروتنى در جنب ذات او كه بايد به حقيقت خود را ناچيز و بىاعتبار ولا شىء دانست و آن جناب را مستجمع جميع صفات كماليه.
|
هر كه را ذرهاى وجود بود |
پيش هر ذرهاى سجود بود |
|
|
نه همه بت ز زر و سيم بود |
كه بت رهروان وجود بود |
|
|
هر كه يك ذره مىكند اثبات |
نفس او گبر يا جهود بود |
|
|
در حقيقت چو جمله يك بودست |
پس همه بودها نبود بود |
|
|
نقطه آتش است در باطن |
دود ديدن از او چه سود بود |
|
|
هر كه اين نقطه ديد هر دو جهانش |
محو گشته ز چشم سود بود |
|