عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٣ - نامهاى تكان دهنده

در اثر سوء تعليم و تربيت دل خود را با وعده‌هاى پوچ شيطانى خوش داشتيم و محكمات آيات و روايات را ناديده گرفتيم و اكنون بر ماست كه در آتش حرمان و هجران بسوزيم تا فردا با ما چه رفتار كنند؟!

چه عجيب است كه گاهى اهل گناه اگر بدانند بيننده‌اى آنان را مى‌بيند، گرچه آن بيننده طفل صغير باشد به ملاحظه بر مى‌خيزد و حتى شنيده شده و يا در كتاب‌ها آورده‌اند كه گاهى بت‌پرستان در مقام عصيان از بت خود ملاحظه مى‌كردند، اما عده‌اى از مردم كه ادعاى ايمان واسلام دارند در حركات و سكنات و در اعمال و رفتار خود از حضرت حق ملاحظه نمى‌كنند و اين عدم ملاحظه از ذلت و پستى وبيچارگى نفس است و از تيره‌روزى و سيه‌بختى انسان!

غزالى مى‌گويد:

جوانى شب هنگام به دامن زنى در آويخت، زن گفت: حيا نمى‌كنى؟

گفت: از كه؟ كه بجز ستارگان چشمك زن آسمان كسى چشم بر ما ندوخته است.

زن گفت: پس ستاره آفرين كجا شد؟!!

بياييد در هر عملى وجود مقدس خالق و مالك و حيات‌بخش و رزاق و خداى خود را لحاظ كنيم كه همه كاره اوست و به همه جا و به همه كس ناظر اوست، وكليد بهشت و جهنم در اختيار اوست و قبولى و رد عمل با حضرت اوست.

نامه‌اى تكان دهنده‌

عبدالله قطب در بيان عذاب حرمان و هجران از حق كه معلول گناه و معصيت به خصوص معاصى قلب مخصوصا برنامه زشت ريا است در نامه‌اى به دوستش مى‌نويسد: