عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٧ - ربوبيت در قرآن

و منفعتى كه بايد از خود به ظهور برساند آشكار نمايد.

[ربنا الذي أعطى كل شي‌ء خلقه ثم هدى‌][١].

گفت: پروردگار ما كسى است كه به هر موجودى، آفرينش [ويژه‌] او را [آن گونه كه سزاوارش بود] به وى عطا كرده، سپس هدايت نمود.

[الله لا إله إلا هو رب العرش العظيم‌][٢].

خداى يكتا كه معبودى جز او نيست، پروردگار عرش بزرگ است.

[يا موسى إني أنا الله رب العالمين‌][٣].

اى موسى! يقينا منم خدا پروردگار جهانيان.

[و قل رب أنزلني منزلا مباركا و أنت خير المنزلين‌][٤].

و بگو: پروردگارا! مرا در جايگاهى پرخير و بركت فرود آور كه تو بهترين فرودآورندگانى.

[قل أ غير الله أبغي ربا و هو رب كل شي‌ء][٥].

بگو: آيا جز خدا پروردگارى بجويم در حالى كه او پروردگار هر چيزى است؟!

آرى، وجود مقدس او مالك تمام هستى و مربى همه موجودات است و عنايت و لطف و كرمش به طور متصل به تمام موجودات غيبى و شهودى مى‌رسد و هيچ‌

[١] - طه( ٢٠): ٥٠.

[٢] - نمل( ٢٧): ٢٦.

[٣] - قصص( ٢٨): ٣٠.

[٤] - مؤمنون( ٢٣): ٢٩.

[٥] - انعام( ٦): ١٦٤.