عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٦ - اخلاص در عمل

[ومن اخلص لله باطنه وخشع له بقلبه ورأى نفسه مقصرا بعد بذل كل مجهود وجد الشكر عليه حاصلا فيكون ممن يرجى له الخلاص من الرياء والنفاق اذا استقام على ذلك فى كل حال‌]

اخلاص در عمل‌

امام ٧ درپايان روايت مى‌فرمايند:

هركس باطن خويش را براى حضرت حق خالص كند و با قدم خشوع به سوى آنجناب حركت كند و بعد از انجام تمام عبادات بدنى و مالى و اخلاقى، خود مقصر در پيشگاه آن حضرت بداند، از جاده شكر نعمت‌ها تجاوز نكرده و بايد گفت: براى وى اميد نجات از ريا و نفاق هست، اگر اين واقعيت را ادامه دهد و بر اين احوالات الهيه در هر حال استقامت ورزد.

يكى از دوستان اهل علم نقل مى‌كرد:

در شهر مقدس مشهد مسجدى بنا شد و در آن مسجد نماز و جلسات مذهبى بر پاگشت، ولى مسجد از فرش لازم و وسايل مورد نياز جلسات خالى بود، در يك نيمه شب كه تمام مردم محل، خواب بودند و خادم مسجد در آن شب در مسجد نبود، شخصى مى‌آيد و تمام مسجد را با بهترين فرش زينت كرده و به اندازه نياز چهارصد نفر وسايل در آن مسجد مى‌گذارد و مى‌رود و عاقبت هم بر كسى معلوم‌