عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٦ - ١٢ - نفاق و دورويى

به يكى از بزرگان گفتند: آن سخن راست و درستى كه اظهار آن زشت ونادرست مى‌باشد كدام است؟ گفت: چنين سخن راستى كه على رغم صدق و راستيش زشت مى‌باشد، اين است كه آدم زبان به خود ستايى بگشايد.

١٢- نفاق و دورويى‌

از آفات مجادله و مراء نفاق است كه اهل مجادله به ناچار به چنين حالتى كشيده مى‌شوند.

آنان با هماوردان و رقبا و پيروان خود از نظر حالت درونى با وضعى دردناك و خاطرى آشفته مواجه مى‌گردند، درحالى كه از نظر ظاهر و با اظهار محبت و اشتياق با آنان روبرو مى‌شوند، در همان حالى كه تظاهر به خوشحالى مى‌نمايند در همان حال به علت بغض وكينه‌اى كه در درون، آن‌ها را رنج مى‌دهد، اعضا و اندام آن‌ها مى‌لرزد.

پيامبر اسلام ٦ فرمود:

آنگهى كه مردم علم و دانش را فرا مى‌گيرند ولى آن را به كار نمى‌بندند و با زبان نسبت به هم اظهار دوستى مى‌كنند ولى قلبا كينه يكديگر را به دل دارند و قطع رحم مى‌كنند و رشته ارتباط با خويشان و نزديكان را از هم مى‌گسلند، همانگاه خداوند متعال آنان را از رحمت خويش طرد نموده و آن‌ها را كور و كر مى‌سازد[١].

الها و پروردگارا! ما را از اين همه آلودگى و پليدى كه محصولى جز بسته شدن هشت در بهشت و باز شدن هفت در جهنم به روى ما ندارد در پناه لطف و كرمت حفظ فرما كه اگر عنايت و محبت و رأفت تو نباشد، براى ما كم‌ترين قدرتى براى‌

[١] - منية المريد: ٣٣٤، الفصل الثانى؛ روضة الواعظين: ٢/ ٤١٨( با كمى اختلاف).