عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥ - ٢ - قول صدق

٢- قول صدق‌

[أولئك الذين صدقوا و أولئك هم المتقون‌][١].

اينانند كه [در دين‌دارى و پيروى از حق‌] راست گفتند، و اينانند كه پرهيزكارند.

سخن راست، سخن آسان و سهلى نيست و شمار راستگويان هم در جهان زياد نيست، به فرموده اهل فن سخن راست، عبارت از سخن مطابق با حقيقت است و آن سخنى است كه دل و قلب همراهش باشد و با آنچه در خارج است هم‌آهنگ و همراه و مطابق باشد.

ما تا زنده‌ايم در برابر حق و خلق قرار داريم و نسبت به حضرت رب و مردم اعم از پدر و مادر و زن و فرزند و اقوام و دوستان و آشنايان و ساير افراد مسؤوليم.

در صورتى كه در حد قدرت خويش آراسته به حقايق الهى باشيم با خلق خدا اعم از نيك و بد به صداقت روبرو شويم و هيچ قصدسويى نسبت به احدى نداشته باشيم و در تمام شؤون زندگى از حد و حق خويش تجاوز نكنيم، در اين حال گفتار و كلاممان با حضرت حق به وقت گفتن «اياك نعبد» و با مردم به وقت هر گفتارى راست و بدين معنى راستگو هستيم، با اين بيان ملاحظه كنيد و حتى در خود فكر نماييد كه سخن راست چقدر كم و راستگو چه اندازه قليل است!!

راستى، حقيقتى است كه دانايان راه گفته‌اند: محصولش نجات در دنيا و آخرت است و كرارا قرآن مجيد منفعت قيامت را وقف راستگويان و راست كرداران مى‌داند.

[١] -بقره( ٢): ١٧٧.