عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٣ - حقيقت اقتدا
[لايصح الاقتداء الا بصحة قسمة الارواح فى الازل وامتزاج نور الوقت بنور الاول. وليس الاقتداء بالترسم بحركات الظاهر والتنسب الى اولياء الدين من الحكماء والائمة. قال الله تعالى: [يوم ندعوا كل أناس بإمامهم]، أى من كان اقتدى بمحق قبل وزكى]
حقيقت اقتدا
در اين روايت بسيار مهم كه توجه به آن ضامن خير دنيا و آخرت است و ناديده گرفتن حقيقت آن بازكننده تمام درهاى شر دنيا و آخرت به روى انسان است، حضرت صادق ٧ به حقيقت اقتدا و اين كه بايد از چه كسى پيروى كرد و به چه مقامى اقتدا نمود و از كه نبايد پيروى كرد و به كه نبايد اقتدا نمود اشاره مىنمايند.
امام ٧ مىفرمايد:
اقتداى به هر كس و به هر كيفيت صحيح نيست، بلكه اقتدا و پيروى صحيح بايد هماهنگ با قسمت الهى در ازل باشد و موافق قانونى كه حضرت حق از آدم تا خاتم در علم ازليش اراده كرده صورت گيرد، اقتدا اگر بدين نوع باشد صحيح ورنه باطل و باعث خسارت است.
واضحتر اين كه خداوند حكيم براى رشد و كمال بندگانش و براى تأمين سلامت دنيا و آخرت عبادش از ازل مقتداهايى كامل و جامع و آراسته و پيراسته در نظر