عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٧ - روزه اهل غيبت

ويتوب فيتوب الله عليه وان صاحب الغيبة لا يغفر له حتى يغفر له صاحبه‌[١].

پيامبر ٦ فرمود: از غيبت برحذر باشيد كه غيبت از زنا شديدتر است، مرد زنا مى‌كند و از عملش سخت پشيمان شده به خداوند باز مى‌گردد و خدا وى را مى‌پذيرد، اما غيبت‌كننده تا غيبت شونده را راضى نكند آمرزيده نمى‌شود.

پيامبر ٦ مى‌فرمايد:

شب معراج گروهى را ديدم كه با ناخن‌هاى خود چنگ به صورت مى‌زنند و روى خود را خراش مى‌دهند. به جبرائيل گفتم: اينان كيانند؟ گفت: كسانى هستند كه از مردم غيبت مى‌كردند و عرض مردم را به باد مى‌دادند[٢].

سليم بن جابر مى‌گويد:

به پيامبر ٦ عرض كردم: چيزى به من بياموز كه نفع خدايى برم، حضرت فرمود: چيزى از خوبى را كوچك مشمار گرچه ريختن جرعه آبى از دلوت در ظرف تشنه باشد و با برادرت با حسن خلق روبرو شو و چون غايب شد از وى غيبت مكن‌[٣].

روزه اهل غيبت‌

انس بن مالك مى‌گويد:

روزى رسول خدا ٦ امر به روزه فرمود و دستور داد كسى بدون اجازه من افطار

[١] - مجموعة ورام: ١/ ١١٥، باب الغيبة؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٢٢٢، باب ٦٦، حديث ١.

[٢] - مجموعة ورام: ١/ ١١٥، باب الغيبة؛ بحار الأنوار: ٧٢/ ٢٢٢، باب ٦٦، حديث ١.

[٣] - مجموعة ورام: ١/ ١١٥، باب الغيبة؛ مستدرك الوسائل: ٩/ ١١٩، باب ١٣٢، حديث ١٠٤١١.