عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٧ - منشأ مراء و جدال

اى تو صفاى دل افسرده‌ام‌

بين ز گنه خسته و پژمرده‌ام‌

بسته فتراك تو جان من است‌

ظاهر و پيدا و نهان من است‌

روى متاب از من زار اى حبيب‌

اى تو دواى من و بر من طبيب‌

باز كن از لطف درى سوى من‌

احسن احوال نما خوى من‌

بر من آزرده مياور عتاب‌

جرم مرا پاك نما از كتاب‌

غرق غم عشق نما اين دلم‌

روضه رضوان بنما حاصلم‌

مفتخرم كن به عنايات خود

روشنى‌ام بخش ز آيات خود

ذات مرا جلوه اوصاف كن‌

آينه‌ام را ز كرم صاف كن‌

روز قيامت تو ز پيشم مران‌

جز به بهشت رخ خويشم مخوان‌

در گذر از عبد خطاكار خويش‌

برگ براتش بده از نار خويش‌

غير خود از خانه دل پاك كن‌

پس قدم روح تو چالاك كن‌

بحر كرم را تو بياور به جوش‌

اى ز كرم بر همگان پرده پوش‌

شام سياه تو مرا روز كن‌

اى دل ديوانه تو پرسوز كن‌

بر من مسكين نظرى اى حبيب‌

درد مرا كن تو دوا اى طبيب‌