عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٥ - ٨ - قول ايمان

كس مؤمن و مسلمانى را دفع كند در حقيقت خدا را دفع كرده و از هوا و هوسش پيروى نموده و به عبارت ديگر به اخلاق بت‌پرستان درآمده كه آنان تا در بت‌پرستى‌اند در مقام دفع حق و حقيقتند.

٨- قول ايمان‌

[قولوا آمنا بالله‌][١].

[شما مردم مؤمن از روى حقيقت اقرار كنيد و] بگوييد: ما به خدا ايمان آورديم.

از آيات قرآن و روايات بسيار مهم كتب حديث استفاده مى‌شود كه ايمان مركب از سه پيكره است.

١- ايمان به قلب.

٢- عمل به اعضا و جوارح.

٣- ابلاغ به زبان.

چون از طريق كسب علم و معرفت دل آدمى به نور ايمان روشن شد و اعتقاد به خدا و قيامت و حقايق الهيه در قلب استوار گشت و اين ايمان به وسيله اعضاى بدن به مرحله عمل آمد و مسائل الهى در هر شرطى از شرايط به وسيله زبان ابلاغ گشت، آدمى به حقيقت مؤمن شده و داراى ارزش الهى گشته است.

وظيفه زبان در هر حال ابلاغ مسائل ايمانى در جامعه و در خانواده و در هر محل و منزلى است و خوددارى از بيان حقايق الهى از ضعف ايمان و يا علتش ترس است، ترسى كه از حالات شيطانى و از امراض روحى و روانى است.

[١] - بقره( ٢): ١٣٦.