عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٧ - حقيقت حلم و بردبارى

[الحلم سراج الله يستضى‌ء به صاحبه الى جواره، ولا يكون حليما الا المؤيد بانوار المعرفة والتوحيد]

حقيقت حلم و بردبارى‌

امام صادق ٧ در اين فصل، از يكى از مهم‌ترين اوصاف پسنديده و موارد حميده يعنى شكيبايى و بردبارى و حوصله و حلم سخن مى‌گويند.

در ابتداى روايت مى‌فرمايند:

شكيبايى و بردبارى چراغ پر فروغ الهى است كه انسان در سايه نور آن چراغ به جوار رحمت حضرت حق راه پيدا مى‌كند و به سبب آن از فيوضات نامتناهى حضرت دوست مستفيض مى‌گردد.

حلم و بردبارى، حوصله و شكيبايى براى كسى ميسر نيست، مگر اين كه مؤيد به انوار معرفت و توحيد باشد.

آرى، حقيت اين است كه اگر كسى آگاه به آيات قرآن و عالم به اخلاق انبيا و ائمه و اوليا و بيناى نسبت به روايات باشد و از طرفى در عرصه با عظمت توحيد يعنى پيوند قلبى و عملى با حضرت حق باشد و از آن جناب در مسئله اوصاف و صفات نفسى كسب نور كند، بدون ترديد به صفت پاك و پر ارزش بردبارى و حوصله متصف مى‌گردد و از اين طريق از بسيارى از گناهان در امان مانده و به كسب بسيارى از واقعيت‌ها و حقايق موفق خواهد گشت.