عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٨ - ١١ - قول ميسور

قرآن مجيد در اين زمينه مى‌فرمايد:

[و لا تؤتوا السفهاء أموالكم التي جعل الله لكم قياما و ارزقوهم فيها و اكسوهم و قولوا لهم قولا معروفا][١].

و اموالتان را كه خدا مايه قوام و برپايى [زندگى‌] شما گردانيده به سبك مغزان ندهيد، ولى آنان را از درآمد آن بخورانيد و لباس بپوشانيد و با آنان به صورتى شايسته و پسنديده سخن گوييد.

[و إذا حضر القسمة أولوا القربى و اليتامى و المساكين فارزقوهم منه و قولوا لهم قولا معروفا][٢].

چون هنگام تقسيم كردن ارث، خويشاوندان و يتيمان و مستمندان حاضر شدند، چيزى از آن را به ايشان بدهيد، و با آنان سخنى شايسته و پسنديده گوييد.

١١- قول ميسور

مورد قول ميسور وقتى است كه انسان دستش از مال دنيا تهى است، ولى به خاطر آبرومندى انسان از هر طرف براى كمك گرفتن به آدمى مراجعه مى‌نمايند، ولى انسان از رفع نياز آنان عاجز است، در اين صورت با گفتار مؤدبانه و عاشقانه و محبت‌آميز و به قول قرآن با قول ميسور بايد دل آنان را خوش و با چهره گشاده با آنان روبرو شد، به نحوى كه با رضا و خشنودى از انسان جدا گردند.

[و إما تعرضن عنهم ابتغاء رحمة من ربك ترجوها فقل لهم قولا

[١] - نساء( ٤): ٥.

[٢] - نساء( ٤): ٨.