عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٨ - علامت رياكار

وكيف تعج النار؟ قال: من حر النار التى يعذبون بها[١].

رسول خدا ٦ فرمود: آتش و اهل آن از اهل ريا به فرياد مى‌آيند، عرضه داشتند: فرياد آتش چگونه است؟ فرمود: حرارت و داغى آن كه مردم به آن معذبند.

قال الصادق ٧: يجاء بعبد يوم القيامة قد صلى فيقول: يا رب صليت ابتغاء وجهك فقال له: بل صليت ليقال ما احسن صلاة فلان اذهبوا به الى النار.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد: بنده‌اى را روز قيامت مى‌آورند كه داراى نماز است، عرضه مى‌دارد: اى پروردگارم! براى رضاى تو نماز خواندم، به او گفته مى‌شود: نه، تو نماز خواندى براى اين كه مردم بگويند فلان كس چه نماز نيكويى دارد[٢].

علامت رياكار

اميرالمؤمنين ٧ مى فرمايد:

براى رياكار سه علامت است:

١- چون تنها باشد از عبادت كسل و سست است.

٢- چون در جمع باشد در عبادت با نشاط است.

٣- اگر از او تعريف كنند بر عملش‌مى‌افزايد. و اگر در معرض تعريف قرار نگيرد از عملش كم مى‌كند[٣].

[١] - بحار الأنوار: ٦٩/ ٣٠٥، باب ١١٦، حديث ٥٢؛ مستدرك الوسائل: ١/ ١٠٧، باب ١١، حديث ١٠٩.

[٢] - الزهد: ٦٢، باب ١١، حديث ١٦٦؛ بحار الأنوار: ٦٩/ ٣٠١، باب ١١٦، حديث ٤٤.

[٣] - مجموعة ورام: ١/ ١٨٧، بيان ذم الرياء؛ محجة البيضاء: ٦/ ١٤٣، كتاب ذم الجاه والرياء.