عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٤ - مدح و ذم در روايات
مدح و ذم در روايات
رسول اسلام ٦ فرمود:
اذا رأيتم المداحين فاحثوا فى وجوههم التراب[١]:
چون ستايشگران را ديديد، خاك بر صورتشان بپاشيد.
در روايت آمده:
مردى نزد عثمان آمد و وى را مدح كرد، مقداد خاك برداشت و به صورت او پاشيد و گفت: اين دستور پيامبر خداست[٢].
رسول اسلام ٦ فرمود:
شما را از مداحى برحذر مىدارم كه مداحى ذبح ممدوح است[٣].
حضرت على ٧ فرمود:
اعلموا انه ليس بعاقل من انزعج من قول الزورفيه، ولا بحكيم من رضى بثناء الجاهل عليه[٤].
بدانيد كه هركس از قول باطل جاهل آشفته خاطر شود عاقل نيست و هركس به مدح جاهل خشنود گردد حكيم نمىباشد.
در روايت ديگر آمده:
به گفتار و به مدح نادان مغرور مشو و تكبر و خودبينى و اعجاب به عمل برايت
[١] - الجمل: ١٧٨، فصل فى إعتراض أبى ذر على عثمان؛ نهج الحق: ٣٠٤.
[٢] - نهج الحق: ٣٠٤؛ طرائف: ٢/ ٤٩١.
[٣] - شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد: ١٢/ ٧٢؛ كنز العمال: ٨٣٣١.
[٤] - الكافى: ١/ ٥٠، باب النوادر، حديث ١٤؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٤٦، باب ١٦، حديث ٥٨.