عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٦ - مدح و ذم در روايات
در روايت آمده:
وقتى فاسق را مدح كنند غضب حق به جوش مىآيد[١]!
و نيز آمده:
بزرگترين وزر و وبال تعريف از اشرار است[٢]
و نيز آمده:
چون فاجر و بدكار را مدح كنند عرش به لرزه آيد و غضب رب متوجه مداح گردد[٣].
بياييد دل از غير حق برداشته و زبان از مدح و وصف و تعريف و تكذيب و مذمت بيجا پاك و لحظه لحظه وقت و عمر را صرف ثنا و ستايش حضرت حق كرده كه تجارتى سودمندتر از اين نيست كه جز خدا تكيهگاهى نيست و غير حضرت او جز مخلوق ضعيف، چيزى نيست.
|
هر سو كه دويديم همه سوى تو ديديم |
هرجا كه رسيديم سر كوى تو ديديم |
|
|
هر قبله كه بگزيد دل از بهر عبادت |
آن قبله دل را خم ابروى تو ديديم |
|
|
هر سرو روان را كه در اين گلشن دهر است |
بر رسته به بستان و لب جوى تو ديديم |
|
|
تا مهر رخت بر همه ذرات بتابيد |
ذرات جهان را به تك و پوى تو ديديم |
|
|
در ظاهر و باطن به مجاز و به حقيقت |
خلق دو جهان را همه رو سوى تو ديديم |
|
|
هر عاشق ديوانه كه در جملگى توست |
بر پاى دلش سلسله موى تو ديديم |
|
|
از مغربى احوال مپرسيد كه او را |
سودا زده طره هندوى تو ديديم |
|
[١] - محجة البيضاء: ٥/ ٢٨٣، كتاب آفات اللسان.
[٢] - غرر الحكم: ٤٧٩، حديث ١٠٩٩٨.
[٣] - تحف العقول: ٤٦؛ بحار الأنوار: ٧٤/ ١٥٢، باب ٧، حديث ٨٤.