عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٧٥ - عفو خداوند از بندگان

به هنگام آزار ديدن از مردم و هجوم طوفان غضب و خشم كه مى‌خواهد انسان را از مدار حق و حقيقت جدا كند، به ياد خدا افتيد و به جناب حق پناه ببريد و به لطف و مرحمت او تكيه بزنيد و به خصوص به ياد اين حقيقت بيفتيد كه در اين دوره عمر از چه گناهان زياد و بزرگى كه شما مرتكب شديد او درگذشت و عفو كرد و شما را بخشيد، پس به شكرانه عفو او از شما، از مردم بگذريد و از خطا و آزارشان چشم بپوشيد و از آنان گذشت كنيد و براى ايشان از حضرت حق جل و علا طلب مغفرت نماييد و اگر لازم باشد به آنان نيكى و احسان كنيد تا با خداى مهربان هم‌سو گشته و هم اخلاق جناب او گرديد و قلب و روحتان هم‌رنگ آن حضرت شود.

عفو در قرآن مجيد

قرآن مجيد در دو جهت در مسئله عفو سخن دارد، در يك جهت خبر از عفو الهى نسبت به خطاكاران توبه كار مى‌دهد و در جهت ديگر از مردم مى‌خواهد نسبت به يكديگر اهل گذشت و عفو باشند تا در اين زمينه با حضرت حق هماهنگ شوند.

عفو خداوند از بندگان‌

[و إذ واعدنا موسى أربعين ليلة ثم اتخذتم العجل من بعده و أنتم ظالمون\* ثم عفونا عنكم من بعد ذلك لعلكم تشكرون‌][١].

و [ياد كنيد] زمانى كه [براى نازل كردن تورات‌] چهل شب با موسى وعده‌

[١] - بقره( ٢): ٥١- ٥٢.