عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٣ - اخذ و عطاى نادرست
و نيكان و اولياى حق و انبيا و امامان و كتب آسمانى و حديث نياورد.
اگر پول دست پاكان بود و يا گيرندگان مال از پاكان بودند اسلام و ملت اسلام به اين همه تفرقه و جدايى و مصيبت دچار نمىشد.
دولتهاى به ظاهر اسلامى امروز كه ننگ تاريخ هستند با دادن و گرفتن پول، آن هم از جيب مردم و حق مردم و نفت و معادن مردم و بيت المال مردم چه مىكنند، چه روابط نامشروعى كه با استعمار و سازمانهاى جاسوسى ندارند، چه سرها كه از تن جدا نمىكنند، چه پاكانى را كه از صحنه حيات نمىرانند، چه سفرههايى كه از فساد و شهوت پهن نمىكنند، چه جنايتها كه به بار نمىآورند و چه خيانتها كه مرتكب نمىشوند؟!!
عمال اينان كه با اخذ ثمن نجس به دينفروشى و غيرتفروشى و از دست دادن شرف انسانى مشغولند چه ظلمها كه نمىكنند و چه جاسوسىها كه بر عليه ملتهاى مظلوم نمىنمايند؟!
درباره اين چنين پول كه كثيفترين پول و نجسترين مال است در «مقامات حميدى» آمده:
|
اى طلعت تو نحستر از صورت زحل |
وى خوى تو نفايه[١] ولى نيك تو بدل |
|
|
احباب را ز مهر تو با يك ديگر نفاق |
زهاد را زعشق تو با يك ديگر جدل |
|
|
هر مرد را تويى به هوا سايق قضا |
مر خلق را تويى به هوس رهبر اجل |
|
[١] نفايه: هر چيزكه به سبب فساد و پستى و بىقيمتى به دور انداخته شود.