عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠ - ٤ - قول حسن

وظيفه قضا از جمله واجبات كفايى است؛ زيرا نظام نوع انسانى متوقف بر آن است و چون ظلم و بيداد هميشه هست، پس اجتماع ناگزير از حاكمى است كه داد مظلوم را از ظالم بستاند و ديگر اين كه امر به معروف و نهى از منكر بر اين وظيفه مترتب است‌[١].

٤- قول حسن‌

[و قولوا للناس حسنا][٢].

و با مردم با خوش زبانى سخن گوييد

مورد سخن خوب و كلام نيك بنابر گفته اهل فن به وقت معاشرت و رو در رويى با مردم است.

در وقت سخن گفتن با مردم از هر صنف و طايفه‌اى كه باشند بايد از قول زشت و سخن نازيبا و كلامى كه در آن سب و ناسزا و فحش و استهزا و از اين قبيل امور شيطانى است پرهيز داشت.

احترام به مردم به خصوص براداران مؤمن دستور اكيد قرآن و پيامبر و ائمه معصومين : است.

جدا بايد از سخنى كه در غير مورد حق، قلب كسى را بيازارد و دل بى‌گناهى را برنجاند پرهيز كرد.

از اضافه حرف زدن بايد اجتناب جست، از سخن بى‌فايده بايد دورى گزيد.

كلام را بايد سنجيده گفت و سخن بايد براى طرف مقابل داراى نفع دنيايى يا آخرتى يا معنوى و يا اخلاقى باشد.

[١] -مسالك الأفهام: ١٣/ ٣٣٦، كتاب القضاء.

[٢] -بقره( ٢): ٨٣.