عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠ - اوصاف قول در قرآن

حق و عذاب سخت خداوند در قيامت كبرى است!

امام ٧ مى‌فرمايد:

سخن خود را قبل از اظهار در ترازوى عقل بسنج كه منظور حضرت از عقل در اين روايت در درجه اول قرآن مجيد است كه جلوه‌اى از عقل بى‌نهايت در بى‌نهايت است و در درجه بعد عقل انبيا به خصوص نبى اسلام ٦ و عقل ائمه طاهرين : است كه اين عقول به حقيقت عقول فعاله و عقول كليه و عقول معصوم از خطايند و قابل مقايسه و نسبت‌گيرى با عقول جزئيه كه از درك بعضى از ضروريات نيز عاجزند نيست.

اوصاف قول در قرآن‌

بادقت در كتاب خدا اين منبع فيض بى‌نهايت به اين نتيجه مى‌رسيم كه وقتى سخن با ترازوى قرآن سنجيده مى‌شود، جز يازده گونه سخن كه مورد رضايت حق است و اظهارش داراى سود دنيايى و آخرتى است سخن و كلام با ارزشى در دنياى بيان و فضاى كلام باقى نمى‌ماند هرگاه يكى از اوصاف يازده‌گانه‌اى كه قرآن براى سنجش بيان مى‌دارد در كلام انسان باشد آن كلام قابل گفتن و اظهار كردن است ورنه تكلم به سخن حرام و مورث پليدى روح و آلودگى قلب و تاريكى درون و شر دنيا و آخرت است.

اوصافى كه قرآن مجيد براى قول بيان مى‌دارد كه ترازوى الهى براى سنجش سخن است بدين قرار است:

١- قول بليغ‌

٢- قول صدق‌

٣- قول عدل‌