عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٠٥ - نشانههاى سخاوت

[ومن علامات السخاء أن لا تبالى من اكل الدنيا ومن ملكها، مؤمن أو كافر، عاص أو مطيع، شريف أو وضيع‌]

نشانه‌هاى سخاوت‌

از علايم صفت بسيار مهم سخاوت اين است كه باك نداشته باشد و به خاطرش هم نگذرد كه اين مقدار ناچيز دنيا لقمه و ملك كيست، طرف مؤمن است يا كافر، عاصى است يا مطيع، بزرگ است يا كوچك.

اقتضاى رحمانيت حق اين است كه به موجود زنده در جهت نيازهاى مادى لطف و عنايت كند به قول سعدى:

مسئله خورد و خوراك و مسكن و پوشاك ضرورى هر انسانى است و عنايت حق در اين زمينه فقط مشروط به حيات موجود است و بس، نه ايمان شرط جذب است و نه كفر علت منع.

غصه اين مسئله كه چرا اين خانه در اختيار فلان است و آن لباس بر تن فلان و اين مال در دست فلانى، در حالى كه تمام موجودات زنده روزى خور حضرت اويند، غصه‌اى احمقانه و دور از كرامت روح انسان است.

سخى و كريم به خاطرش نمى‌گذرد كه مردم در امور مادى چه دارند و به چه كيفيت زندگى مى‌كنند، او همه را گرسنه اين سفره مى‌داند و از اين كه تمام مردم‌